Diabetologia
June 7, 2010 – 23:46Insulina, hormon o budowie polipeptydowej – składający się z dwóch łańcuchów peptydowych połączonych mostkami dwusiarczkowymi, produkowany w postaci proinsuliny przez komórki beta wysepek Langerhansa w trzustce.
Insulina przyspiesza tempo przenikania glukozy z krwi do niektórych komórek (przede wszystkim do komórek mięśni szkieletowych) i przekształcania jej w glukozo-6-fosforan, co sprawia obniżenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie zapasu glikogenu w wątrobie i mięśniach oraz wzmożenie spalania glukozy.
Przy niedoborze insuliny (cukrzyca) następuje zmiana w metabolizmie węglowodanów, a energia jest pobierana w większym stopniu ze spalania tłuszczów. Sprawia to zasadniczy defekt metaboliczny cukrzycy – naruszona jest równowaga między prędkością gromadzenia się acetylo-koenzymu A, będącego pośrednim produktem rozkładu kwasów tłuszczowych, a szybkością jego spalania w cyklu Krebsa. Acetylo-koenzym A zostaje wówczas zużyty do syntezy trujących ciał ketonowych i cholesterolu.
Insulina łagodzi wszystkie objawy cukrzycowe, działa natomiast tylko przez niedługi czas i dlatego musi być stale podawana. Duże dawki insulinypowodują wstrząs hipoglikemiczny (śpiączka), który używa się w leczeniu psychoz maniakalno-depresyjnych i niektórych postaci schizofrenii.
You must be logged in to post a comment.